más gente que pasa de visita

La entrevista tiene semanas, y no cuestiona explícitamente el Plan de Vivenda por ser anterior a los episodios de la pasada semana.
Agradezco como en otros casos su sentido del humor, su paciencia y la oportunidad que nos regala de acercarnos más a la persona, alejándonos del cargo.
Vuelvo a insistir en mi invitación a que otros participen de este juego, ellos ya saben quienes son, ¿no quieren?. Bueno, supongo que tienen razón. Al final no dejo de ser un vecino alborotador.

CUESTIONARIO

1. NOMBRE Y CARGO.
Xabier Iglesias, portavoz do grupo municipal do BNG en Cambre

2. ¿POR QUÉ TE METISTE EN POLÍTICA?.
Estou nisto desde o ano 75, con carné desde o 76, creo que foi unha aposta vital para facer cousas e transformar o mundo, hai moito tempo…e sigo.

3. ¿QUÉ ES UN PLAN GENERAL?
Debe ser un instrumento de ordenación do territorio municipal segundo un proxecto e atendendo aos intereses da xente. Hai moitos mitos sobre iso. Ás veces fanme graza determinadas reclamacións de que se presente cando sabemos con certeza que esas mesmas persoas que o reclaman vanse opor a calquera racionalización do territorio. Un plan xeral debe estar en función do interese xeral, non do particular. Non teño claro que todo o mundo este instalado nesa cultura. E menos en determinados representantes políticos. Desde logo non en que leva dirixindo o concello desde...nin tampouco nalgunha forza política, xeralmente situada á dereita, que semella defender a volta atrás. Non hai máis que ver o que fai e di cada un co do Plan de Vivenda.
Verás¡ todos dicimos que queremos o Plan, que é urxente, que está causando enormes prexuízos non telo,..., pero estaremos igual de acordo cando comecemos a deseñalo?. Cando haxa que decidir entre o interese xeral e o particular? Cando haxa que determinar que moitas zonas teñen que ser protexidas, que hai que aliñar camiños e vías de maneira que ten que quedar espazo para beirarrúas, para que ande a xente. Que hai que facer vivenda protexida, que hai que reservar espazos para colexios, parques e equipamentos? Cando se lle diga aos propietarios que se queren facer vivendas terán que encargarse de urbanizar eles?
Pois nese momento –xa se está vendo- comprobarase o que entende cada quen por facer política urbanística.

4. ¿QUÉ ES, Y QUÉ DEBERÍA SER CAMBRE?.
Creo que é un bo lugar para vivir e que temos que conseguir melloralo respectando o su patrimonio histórico, medioambiental e humano. Creo, ademais, que ten unha grande potencialidade, que ten case todo por facer e, que é unha oportunidade para a boa política.

5. ¿ES CIERTO QUE SUELES IR DE CENA CON EL ALCALDE, Y QUE EN UNA DE ESTOS ENCUENTROS FIRMÁSTEIS UN “PACTO SECRETO”?.

Xa vexo que vai en “negrilla” esta pregunta. Pois non, non é certo, non teño esa costume, de ir de cea co Alcalde. Na pasada lexislatura coincidimos en varias ocasións en ceas por cuestións obvias de protocolo. Nesta, que vai para dous anos, ceamos unha vez xunto con outras dúas persoas do equipo do Certame de Pintura, xusto despois de deixar aos membros do xurado no hotel. Pero creo que xa estás informado. Por certo, non ten importancia pero non foi nun reservado, foi nun comedor grande rodeados de mesas con moita xente
Sobre o pacto “secreto”, non é tal. O pacto-acordo produciuse a finais de xullo, no seu despacho, e foi para os orzamentos de 2008 exclusivamente, xa sabes, a cambio de ceder unha parcela municipal para construír a Galescola e o Centro de día no Temple e, o novo Centro de Saúde, e para adquirir terreos para un novo colexio fronte á Barcala. E non foi secreto. Creo que lle dimos bastante publicidade, en rolda de prensa, por exemplo. Hai unha parte dese acordo que xa se cumpriu, agardo que leven adiante o resto dos acordos.



6. UNA CANCIÓN ¿POR QUÉ?.
Moitas, gústame a música.Teño especial predilección –obsesión, dinme na casa- por Bob Dylan. Porque non “Forever young”.?

Esta gravación é especialmente lograda. Dylan aparece no concerto de despedida de The Band, banda que o acompañara varios anos. A película de onde está cortada e “The last waltz” de Martin Scorsese. Unha marabilla. É algo paragóxico o título da canción, precisamente nese concerto.



7. UN LIBRO ¿POR QUÉ?.
Teño que recoñecer que pasei de ser un devorador de libros a ser, os últimos anos, un contemplador de estanterías. Boto de menos algo de tempo e tranquilidade para recuperar as boas costumes. Ademais agora xa teño gafas. Pero por dicir un que non esquecería en caso de mudar de casa, “ o século das luces” (El Siglo de las Luces, téñoo en castelán) de Alejo Carpentier.



8. UN OBJETO ¿POR QUÉ?.

Aínda que teño a tendencia a gardalo todo, a non desfacerme de nada, nin da roupa vella (con grande contrariedade por parte da familia), non teño apego a ningún obxecto concreto. Poida que os únicos cos que gardo unha certa relación de “fetichismo” sexan os libros e os discos (non me gustan as copias). Para ler e ouvir, claro.

9. UN LÍDER POLÍTICO - PERSONAJE HISTÓRICO.

Non teño un ou unha en especial devoción. Son moitas as persoas que
admiro e das que intento aprender algo, da historia e contemporáneas.

10. DE LA CRISIS ECONÓMICA SALDREMOS:

a) cuando a los bancos les dé la gana.
b) Con mucho esfuerzo y pagando un alto precio.
c) Cuando quememos todos los bancos.
d) Privatizando la banca, redefiniendo los límites del capitalismo.
e) Otra. ¿Cuál?. De non poderse facer a resposta d), polo menos intervir e regular os mercados financeiros, impedindo a especulación de capitais, e os beneficios astronómicos e inmorais dos seus responsábeis.

Xa sei que non era pregunta, pero venme unha reflexión. Si un arquitecto se equivoca nun cálculo se lle esixen responsabilidades e pode acabar “empapelado”. Si un directivo do gran capital nos leva á ruína, marcha cunha indemnización multimillonaria e, por riba, papá estado mete diñeiro público para “salvar” á entidade. E a maioría ao paro.

11. ¿QUIÉN ES EL CULPABLE DE LA CRISIS ECONÓMICA?.
A desregulación aparente dos mercados financeiros e a especulación cos capitais. Optar pola economía especulativa en vez de pola economía produtiva. E nisto tanta culpa ten quen a práctica, os especuladores, como que a permite e alenta, os representantes políticos que ou non fixeron nada para evitalo.

12. ¿SE PUEDE HACER ALGO DESDE LA POLÍTICA LOCAL?.
Non se pode decidir sobre o prezo do diñeiro ou sobre balanzas de pagos, pero si se pode actuar no local con apostas pola actividade produtiva, pola formación, pola innovación. Pódese estimular o gasto en obra e investimento útil e non en gasto suntuario e frivolidades. Pódese axudar a ter mellores condicións de vida e traballo para a xente. Pódese impulsar a conciliación laboral e familiar, como fixemos desde o BNG en Cambre a pasada lexislatura (Mañanceiro, Galescola, comedores escolares)...

Si pensara que non, non me dedicaría a ela. Ademais na política municipal é onde teño establecidas as miñas ilusións e ambicións de facer cousas.

13. ¿SE ESTÁ HACIENDO?.
Home, podo falar por min, por nós. Fixémolo desde o goberno cando nos tocou e, facémolo doutra maneira agora desde a oposición. Os cidadáns terán que valorar. Cos apoios que represento, na oposición, intentamos fiscalizar e controlar e, sobre todo poñer enriba da mesa propostas boas para a xente, para a maioría. Pero, como todo o mundo creo que sabe, non somos goberno.
Quen goberna, francamente, non fai o que debe, nin sequera o que pode.

14. DEFINE AL ALCALDE.
Non sei se non atreverme.

15. ¿CREES QUE TERMINARÁ LA LEGISLATURA, O TOURIÑO LE
BUSCARÁ ACOMODO ANTES?.
Unha boa pregunta,…, para quen teña a resposta. En todo caso non me preocupa. O Psoe ten un montón de problemas en Cambre, como é público, e só desexo que os solucionen canto antes e se poñan a traballar nas cousas que nos interesan a todos. Logo, a cidadanía decidirá.

16. UNA PELÍCULA ¿POR QUÉ?.
Debía ter sete anos cando vin con meus pais no cine, creo que foi no que había nos Mallos, no Alfonso Molina, na Coruña, “Lawrence de Arabía”. Sígueme impactando o recordo e cando a volto a ver confirmo a impresión. Co paso do tempo, demais da música, das imaxes, das interpretacións, venme á cabeza unha reflexión sobre como calquera, aparentemente gris, colocado no lugar adecuado e no momento preciso pode chegar a ilusionar e liderar.



17. EL MAYOR PROBLEMA DE CAMBRE ES:
A falta dun proxecto definido ao servizo das maiorías que consiga un respaldo cidadán suficiente. A ausencia de liderado social.

18. COMPLETA LAS FRASES:

a) Touriño es…O secretario xeral do Psoe e presidente da Xunta
b) Quintana es…O portavoz do BNG e Vicepresidente da Xunta
c) Feijoo es…o secretario xeral do PP e aspirante a algo na Xunta.

19. UN DEFECTO.
Meu? Preguntarei. Se é en abstracto, en xeral, cada vez teño maior tendencia a ver os defectos como virtudes. Quen é perfecto? Pero a esta pregunta hai moita xente que pode dar respostas amplas.
E si, por riba de todo o tabaco.

20. UNA VERDAD.
Cada vez estou máis convencido de que non hai UNHA verdade, e menos a miña. Creo que non existe. O que sí existe é a procura da verdade.

21. UNA MENTIRA.
Cando escoito, a algunhas persoas, falar en nome dos veciños. A mentira sí que existe. A mentira ten intención, busca algo, é consciente. E é un deporte moi practicado. E non se debe confundir cos errores ou os fallos.

22. ¿CÓMO ES UN DÍA PERFECTO?:

a) un día en familia
b) un día de pleno, que nos echamos unas risas
c) una escapada furtiva, lejos del mundanal ruido
d) otro… ¿Cuál?.
Calquera dos tres pode selo, depende do estado de ánimo, e outros tamén, estar cos amigos, pasear polo Mero (que si, que existe e paga a pena andalo)

23. UN SÍMBOLO DE CAMBRE (NO VALE DECIR “EL ALCALDE”)

Outro Alcalde?, Ah, non, iso era un desexo.

24. UN OBJETIVO PARA ESTA LEGISLATURA.
Que pase canto antes e se consigan sacar algunhas cousas adiante que necesita a xente, apesares do goberno.

25. ¿RECONOCES ALGÚN ERROR?. ¿CUÁL?.
Sería unha lista longa, pero por dicir un: pasar a maior parte do tempo da pasada lexislatura traballando no despacho, na administración das cousas en vez de andar máis entre a xente.
Tamén un certo punto de irreflexión, falar antes de pensar.

26. APÚNTATE UN ACIERTO.
Non sería tan longa a lista paro aí están os novos programas e equipamentos que puxemos en marcha en Cambre, o programa mañanceiro e ampliar os comedores escolares, o centro de Servizos Sociais, A galescola da Barcala, a nova Biblioteca do Temple, a Escola municipal de Música,...pero non é acerto persoal, é dun grupo de persoas, dos meus compañeiros. Que só tiveron un fallo que foi poñerme a min á fronte. Agradézollo pero non sei se acertarían.

27. HÁBLAME DE LA VÍA ÁRTABRA.

a) Una cosa que queda muy bien en los programas electorales.
b) No conozco a esa señora.
c) Una calzada romana
d) Lo sé todo de ella, pero es un secreto.
e) Otra… ¿Cuál?.
Unha infraestrutura de comunicación imprescindíbel na comarca e que contribuirá a desconxestionar Cambre e facilitar a mobilidade dos seus veciños.

28. ¿QUIÉN ES RAMÓN BARBA?
Máis ben, quen foi. Un veciño do Temple, concelleiro do goberno socialista nas primeiras lexislaturas. Din quen o coñeceron que boa persoa. Eu só coñezo ao fillo, e si me fío da xenética teño que dar a razón aos que me dixeron iso do pai.


29. ¿CUÁNTAS FIRMAS DEBO RECOGER PARA QUE EL PARQUE PASE A LLAMARSE PARQUE DEL EMBOSCADO?

Eu asinaría para que dentro do parque se nomeara unha zona como “o recuncho do emboscado”. Podería haber visita guiadas para os rapaces.

30. ¿ALGUNA VEZ HAS ESTADO TENTADO DE DECIRLE AL ALCALDE QUE TÚ ERES XABIER, NO JAVIER, AQUÍ Y EN LA CHINA POPULAR?

De feito xa llo dixen varias veces, en privado e en público (en algún Pleno, debería estar recollido nas actas). Pero dáme a impresión de que debe existir algún tipo de impedimento xenético que fai imposíbel corrixilo. Para compensar, supoño, ás veces téñolle escoitado dicir “xefe”.

31. ¿ALGO QUE AÑADIR PARA DESPEDIR?.

Tan só que agardo seguir divertíndome coas cousas do blog. Quitando os comentarios anónimos de mal gusto. Bueno, tamén os tochos in-leibles do Capitán Temple.
Unha idea, porque a ninguén se lle ocorre abrir debates pero co nome por diante. Pódese ser moi duro con educación, sen necesidade de agocharse.
E parabéns pola iniciativa e o esforzo de creatividade. E sen cobrar¡ incríbel nestes tempos.